‘Vlaamse grootheid met onstuitbare improvisatiedrang’(Leidsch Dagblad)



Ik draai er mijn strijkstok niet voor om, om van de Suites van Bach of samen met het Belgian National Orchestra te switchen naar een concert met Zwangere Guy. Naast cellist ben ik ook dirigent en componist. In al deze hoedanigheden beschik ik als sympathieke West-Vlaming (niet mijn eigen woorden :)) over een C.V. waarmee hier met gemak de volgende vier pagina’s kunnen gevuld worden, maar ik ga dat niet doen. Er wordt weleens gezegd dat ik als ex-Beste Jonge Belofte van de Klara’s op dit moment zowat de top van ons land ben wat betreft het instrument genaamd violoncello, in de volksmond ook wel eens ‘cello’ genoemd en op Klara ‘siloo’ uitgesproken, maar dat is toch relatief, zo’n uitspraak.

Ik hou gewoon van muziek.


Voor de weetjes-jagers: op mijn 18e-eeuwse composiet-cello speel ik met een moderne stok van Vladimir Mukhin en een barokstok van Jérôme Gastaldo. Mijn BOSS-loopstation is een tweede natuur geworden, en af en toe weerklinkt mijn elektrische cello of kleine spalla, maar bovenal hou ik van wandelen, en van mijn gezin.



O ja, alle begin is belangrijk. De vlam schoot in de pan in Harelbeke en Kortrijk. Ballet gaf ik op, voor muziek trok ik naar de Conservatoria van Gent en Brussel, gevolgd door Conservatoire de Genève. De kersen op de taart? Hochschule für Musik Köln, en de Muziekkapel Koningin Elisabeth.

(dank aan BP)